Caldo

14/7: Livigno – Thusis
cols: Forcola di Livigno, Bernina, Albula
59 km (helse regen, afdaling na Albula in bus)  
1360 hm
avg 20,0
OP 38

Voor één keer slapen we twee keer in zelfde hotel dus vanochtend geen verrassingen. Zelfde uitstekende ontbijt. Het zwaardere werk ligt achter ons, vandaag hebben we een etappe die goed bolt richting Thusis. Onderweg drie kortere cols die weliswaar telkens weer de 2000m-grens overschrijden. Bij de start is het frisser maar droog, er lijkt nog niks aan de hand. Schijn bedriegt…

Vanuit de garage vertrekt de tocht meteen met een zeer steil stukje. Met name: uit de garage rijden, 20%. Van daaruit begint direct de beklimming naar de Forcola di Livigno, goed boven de 2000 meter maar geen echt steile kilometers. Na een kleine tien kilometer zitten we echter in de wolken en begint het (weer) te regenen. Weten we veel dat het voor gans de dag is. Boven op de Forcola zit een douanepost, maar die liggen niet wakker van ons. We moeten er voor eerste en enige keer deze reis op kaartje kijken om te zien welke richting we uit moeten. Het gaat bergaf richting Bernina-col, geen lachterje in de striemende regen. Het is dan al duidelijk dat de Albula halen, wat we zeker willen doen, geen lachertje wordt. Op de Bernina worden we ingehaald door twee Lotto-wagens met zes coureurs, tevens op stage in Livigno. Ze gaan aan 15/u omhoog voor wellicht een rustige training. In elk geval iets te rap, we moeten er al gauw weer af.

Op de top van deze col geen plaats voor een uitgebreide stop. Snel handschoenen (winterversie) uit de auto halen en starten aan de lange afdaling richting Zernez. Gelukkig is het een niet al te technische afdaling, waardoor we de remmen nog enigszins kunnen sparen. Die slijten namelijk als gek in zulke natte omstandigheden. De remmen zijn niet het probleem, dat is de koude. Caldo, zoals ze deze ochtend zeiden in het hotel. (Ik leerde pas later dat dit ‘warm’ betekent, o ironie, die Italiaanse bedoelde caldo ‘binnen’ en niet ‘buiten’…) Op de laatste tien km, vals plat bergaf, gaan we snoeihard om enige warmte in onze ledematen te krijgen maar zonder veel succes. Meer nog, ondanks het snedige optrekken en de korte tijritten, krijgen we de hartslag niet meer de hoogte in. Dan rinkelt er al een belletje, beetje onderkoeld aan het geraken.

Lap, zijn we zo bezig met tempo maken dat we ook nog de juiste afslag voorbij snellen. Een belangrijke, want richting Albula-pas. Deze start meteen met een kilometer aan 10%, daarna nemen we snel even de tijd om iets te eten. Maar ook in het begin van de klim blijft de hartslag onder normale waarden. Reden gekend. Het is hier echter even droog, en dus nemen we nog niet meteen beslissing over vervolg van de route. Eerst de top halen.

De steile kilometers geraken we behoorlijk vlot op, maar dan vlakt de col af en blijkt de wind snoeihard tegen te blazen. Hans wachtte ons echter op en ging met het busje voor ons uit rijden. Meteen 2 à 3 km/u erbij, een significant verschil als je van 8 naar 11 gaat. Het is de laatste kilometers trouwens weer snoeihard gaan regenen, het is een uitgemaakte zaak dat de rit stopt bovenop de Albula. Geen geval van ‘no risks’ deze keer, gewoon logisch met oog op gezondheid lijkt me. Zodus zien we voor tweede dag op een rij heel wat dalende kilometers aan ons voorbij gaan.

Door ons vroege aankomstuur is er echter wel tijd voor een sauna in het restaurant, alvorens de Touraankomst op Luz-Ardiden te bekijken, waar Vanendert sterk is. En er is ook tijd om verder te werken aan de blog. Publiceren kan echter nog niet, want WiFi is betalend in Hotel Weiss Kreuz in Thusis. En Skype krijgt dan voorrang…

Alweer een klim waarvan je geen uitgebreide fotoreportage hoeft te verwachten, wegens niks te zien buiten water en wolken. De stroom waar we langs en over reden, kolkte hevig. De Albula lijkt me wel een mooie col, en ook de afdaling richting Tiefencastel heeft een heel mooi stuk, dat wij vanachter glas zagen voorbij glijden terwijl we onze training probeerden aan te trekken op de achterbank…

Advertenties

Een gedachte over “Caldo

  1. “De remmen zijn niet het probleem, dat is de koude. Caldo,zoals ze deze ochtend zeiden in het hotel. ”

    Wist niet dat Italianen zo ironisch konden zijn 🙂 (caldo=warm, freddo=koud)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s