De Hel van Gottardo

16/7:  Bodio – Sedrun
cols: Passo  del san Gottardo, Oberalppass
81 km   
2355 hm
avg 19.5
OP 38

Ontwaken in hotel Stazione, niet zo een probleem als je bijna uit je bed dondert telkens een treintje voorbij komt. De laatste rit in lijn brengt ons vandaag terug in Sedrun, waar het exact een week geleden begon. Twee hindernissen zorgen ervoor dat dit niet zo een vanzelfsprekendheid is: De Gotthard- en de Oberalppass.

Vanuit Bodio gaat de weg meteen omhoog. Links kan je de autostrade volgen en op het moment dat deze omhoog gaat, weet je wat je te wachten staat op de fiets: klimmen naar zelfde niveau. Tijdens de eerste 30 km gebeurt dat twee keer. De echte klim begint in Airolo, waar het gedurende goed 12 km stijgt. Maar de Gottardo is een wel heel speciale col: meer dan de helft van deze klim gebeurt op kasseien. Goed gelegde Zwitserse klinkers, had men gezegd, maar het leken toch eerder kinderkopjes. Voor je aan het stuk van goed zes kilometer ononderbroken kasseien begint, krijg je al af en toe een voorproefje. Onderweg ook een wirwar aan wegen. Er is de bekende tunnel, en snelweg over de berg, en dus ook de oude weg met kasseien die over de top gaat. Voor de fietsers (en ook voor hun veiligheid) is deze laatste de aan te raden versie.

We zijn aan de laatste dag aangebroken, alles draait rond maar er komt ondertussen wat sleet op. De Gottardo, naar analogie met de Hel van het Noorden, is echter een speciale die in de col-lectie thuis hoort.

Boven op de top heeft Hans alweer een plekje uitgezocht waar we zo veel als mogelijk uit de wind kunnen lunchen. Grote honger is er echter niet meer bij. We zien er ook nog de oude postkoets arriveren, een plaatselijke folklore. De terugweg leidt ons over de nieuwere weg naar Andermatt. Doordat dit een autoweg is zonder veel bochten is dit een hele snelle afdaling. Er staat enkel een pak wind, maar die blaast hoofdzakelijk in het voordeel. Voor je het weet, bol je Andermatt binnen.

Hier treffen we Willemijn nog eens terug, die vanuit Ilanz de Oberalp is opgefietst. Fijn, kunnen we deftig afscheid nemen. Vanuit Oberalp gaat het meteen omhoog richting Oberalp. Sedrun ligt aan de andere kant van deze pas, dus zijn dit de laatste tien kilometers bergop. Een vrij gelijkmatige klim aan 7% en een mooi uitzicht op Andermatt in het begin. Hier zijn echter vele stukken met tegenwind –niet een klein beetje- die het iets zwaarder maken. Steve maakt tempo op deze col. Dat hoeft niet zonodig op de laatste dag, maar loslaten is nu ook niet de bedoeling. Ik ga dus grotendeels omhoog in het wiel van mijn colpadre, daar heb ik het gevoel dat ik er vandaag zeker niet af moet. Ik probeer wel even over te nemen om het tempo te laten zakken, of even naast Steve te rijden om een gesprekje te beginnen. Maar ik ken hem beter natuurlijk, dit is de laatste col. De laatste drie kilometer zijn dan weer bijna vlak, waardoor het tempo nog even de hoogte ingaat. Het spurtje boven eindigt ex-eaquo, enkel de verplichte foto aan het bordje van de pashoogte volgen nog.

Tijdens de afdaling worden we nog even opgehouden door de rescue-helikoper. Wellicht een motard die de bocht gemist had… Wij geraken echter wel veilig aan hotel Oberalp. We nemen afscheid van Hans en Willemijn, het einde van een leuke en uiterst vlotte Zweiländerrundfahrt kondigt zich nu snel aan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s