Velomediane 2011: ‘You are GOLD’!

Colpadre Steve behaalt goud op de Vélomédiane 2011. Hier zijn verslag!

Na vorige jaar 2 keer zilver droomde en trainde ik al het hele jaar om goud te halen op een belgische cyclo. Tot voorkort leek dit een utopie en ook de dagen voordien had ik niet echt een goed gevoel. Zware benen, lies die zich soms laat voelen, wat last aan buikspieren en rug. Niets ernstig maar het doet een mens toch eventjes twijfelen. Zit ik over mijn top, ben ik niet iets te hevig geweest de 2 vorige weekends (pittoresque + géants). Uit ervaring weet ik gelukkig dat lichte kwaaltjes die je voelt tijdens een bureaujob kunnen verdwijnen eenmaal je op de fiets springt. En de voorbereiding was hoopgevend; vorige week reed ik de Géant ruim 2/u rapper dan vorig jaar; indien ik deze progressie kon doortrekken op velomediane wordt het resultaat goud (vorig jaar had ik 26.3 terwijl ik 28 moet halen voor goud)

Vrijdag nacht hield de goudkoorts me van een goede nachtrust maar dat baarde me geen zorgen want had tijdens de week de nodige slaap gehad.

‘Wise men say; looks like rain today’ weerklonk om 4u45 (profetisch liedje dat dienst deed als wekker). Alles stond al klaar dus kon in alle rust ontbijten en wakker worden.

Maar super wakker werd ik niet; onderweg blijf ik maar geeuwen ondanks de 2 straffe koffies bij het ontbijt.

Ruim op tijd kwam ik aan in La Roche dus kon me op wandelafstand van de sporthal parkeren. De lucht zag er grijs en drijgend uit en nu en dat reeds wat motregen.

Tegen 8u15 stond ik mooi vooraan vertrekkensklaar in de startbox (wel achter de eerste box)

Start

Strategie was om van bij de start direct het gas open te draaien (tot net onder overslag) om zo zo na de eerste helling in een (te) snel groepje te zitten.

Maar halfweg de eerste helling weigert de hartslagmeter al dienst… Kleine tegenslag; zal op het gevoel moeten fietsen. En wat later valt ook nog eens de snelheid uit (vooral bergop) dus wist niet exact hoe ver ik zat en hoe rap ik nu reed.

Direct attent gefietst en zoveel mogelijk in iemand zijn wiel zitten en constant ook vooruit kijken om ev. sprong te maken naar ander groepje.

Na tweede helling zat ik in een goed groepje. Op vlakke ok, bergop was het dichtbij de limiet en in afdaling was ik rapper. Dan kwam de eerste scherprechter; mur de la velomediane. Relatief op reserve gereden; kon ook moeilijk anders want het was druk en veel mannen zonder tripel geraakten nog amper vooruit. Maar na wat aanmoediging van een draaiorgel op het einde tandje bijgestoken. In Velomediane dient een afdaling niet om uit te rusten van een lastige klim maar om terug positie te kiezen; in mijn geval was dat meestal gas geven om klein gaatje dicht te rijden vóór het einde van de afdaling. Ondertussen toch al eens kijken naar tussentijd; zit 10min voor op goud!  Zo verder gereden tot we weer la roche binnen reden. Dan moet je plos rechtsaf en zie je direct wat je te wachten staat; côte de gohette (1km aan 11.3%); deel 1 van het beruchte 3-luik. Hier direct behoorlijk doorgereden; spijtig genoeg kon ik mijn hartslag niet zien want voor op zo’n klim ga je gemakkelijk boven overslag en gezien de lengte kan je dat best vermijden of je betaalt dit cash wat verderop; equivalent in natura is uiteraard melkzuur 😉

Haussire

Op weg naar wildpark (300m aan 15%) beende ik Ils van der Meuren bij; sterke vrouw waar ik voorig jaar hele tijd mee samengereden heb (tot punt dat ik misgereden ben…). Die heeft net zoals ik ferm vooruitgang geboekt. Op de Haussire haar nog kunnen volgen maar op het laatste stuk van de Samrée zette ze zich op kop van een groepje en liet ik een gat… Ik moest duidelijk even bekomen van het drieluik. In afdaling nog even geprobeerd om gat dicht te rijden maar het ijsklokje (reclame op haar shirt) was gaan vliegen. Dus even inhouden en wachten op volgende groepje dat gelukkig rap kwam. Maar het beste was er dan duidelijk af bij mij; had bergop opnieuw moeite om te volgen. Dit is wat ze noemen aan de rekker hangen; op de top wat meters prijs moeten geven en het bergaf proberen goedmaken. Maar na een paar cotes toch finaal moeten lossen. Maar was niet de enige; je zag het groepje steeds kleiner worden en op iedere côte kregen het er meer en meer lastig. Dit was mentaal het lastigste stuk; niet meer kunnen volgen en het groepje steeds kleiner zien worden terwijl je op je eentje tegen de wind in moet beuken.

Cote de Beffe 

Vanaf dan heel de tijd met een aantal samengereden maar je kon niet echt meer van een groep spreken. Eerder een zwerm dooie mussen met wat stervende zwanen die nu en dan wat kopwerk deden. Er werd nu voor het eerst in heel de rit ook beetje gebabbeld; vermoeide grimassende fietsers die elkaar aankijken en eens zuchten en elkaar/zichzelf wat moed inspreken; nog maar 3 côtes, maar om te beginnen de Cote de Beffe. Wat een steil beest! Ik kan je verzekeren dat 1.6km aan 10.3% met ondertussen al 140km in de benen ferm zeer doet! Maar een blik op mijn papiertje toont me dat ik nog steeds op schema zit voor goud! En dat besef zorgt ervoor dat je net dat tandje hoger kan schakelen en net wat meer kunt afzien. Recht op de trappers staan is nu wel te vermijden want ik voel dat een kramp niet veraf is. Gelukkig heb ik nu 2 fietsers die net als ik behoorlijk kapot zitten maar wel nog genoeg grinta hebben om het tempo erin te houden en me zo op sleeptouw nemen. Zonder hen was was ik zeker 5min verloren op die laatste côtes. Op volharding hark ik in hun zog verder tot ik een verlossend bordje zie ‘Sapins à vendre’; déjà vu van beklimming Samrée. Yes we zijn boven; nu enkel nog 7km afdalen en finishen.

Indestructible!

We komen boven met een man of 8 en direct wordt er een treintje gevormd. Een blik op mijn polar doet me beseffen dat ik onder de 6u zal finishen en ik word er zowaar emotioneel van; traantje van geluk (of was het van de wind) wordt weggeveegd want er moet nog aandachtig afgedaald worden. Spijtig genoeg zit er een wielerterrorist bij die niet denkt aan veiligheid van anderen. Wanneer ik op kop wil komen om mijn deel van het werk te doen decoupeert hij mij omdat hij weer op kop wil komen; wat later zie ik hem opnieuw een gevaarlijk maneuver doen met iemand anders. Heb me dan voor de veiligheid wat laten uitzakken; op die seconde kwam het toch niet meer aan. Het liedje Gold van Spandau Ballet galmde ondertussen al luid in mijn hoofd. ‘Gold. Always believe in your soul. You’ve got the power to know. You’re indestructible. Always believe in, because you are Gold’

Wat later de bekroning; finishen in 5:57:22 (na correctie 5:55:11 of 28.72/u). En als beloning was er nog een stralend zonnetje aan de finish. Was tijdens de rit vaak anders geweest; vaak een buitje op mijn kop gekregen. Maar op den duur ben je zo gefocust dat je amper last hebt van een regenbui; enkel de afdalingen worden met wat meer marge aangevat; en vaak moet je remmen voor trage afdalers. Na finish nog ‘coldfeet’ Roos tegengekomen (heeft altijd koude voeten maar laat haar overschoenen liever thuis), was trainingstochtje voor haar maar had ferm afgezien door de regen. Ook Luc tegen het lijf gelopen die tevreden was met zijn gouden plak (6u1?) en er in paar minuten een 20tal anecdotes bij gooide (nog altijd nen babbelaar)

Slotconclusie

Sterk gestart, amper met mijn snuit in de wind gereden behalve als er rondgedraaid werd in een groep. Na Haussire heb ik de tol betaald voor de snelle start en zette het verval zich in (ter bewijs: Ils werd nog 2de bij de vrouwen in 5u35!). Maar het tempo ging er gelukkig nooit volledig uit. Genoeg gegeten en gedronken (geen pitstop nodig gehad). Dus behalve technische problemen met mijn polar was het een perfecte dag!

Nu even de riem er af en wat wintervet kweken en binnen paar maand ambitieuze plannen smeden voor 2012! Wordt een dilemma; gaan we voor bevestiging of volgend jaar proberen om nog een fractie beter worden (maar dit betekend nog meer en gestructureerder trainen…) Zorgen voor later; nu genieten van dessertje ’s middags; een zak grills voor de tv en een zwaar biertje of glaasje wijn in het weekend! Schol!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s