Eetfestijn in Overijse

Stukje geschreven door colpadre Steve naar aanleiding van de VTT in Overijse.

De dag begon rond 2u30; ik werd eventjes wakker en hoorde de wind gieren en de regen striemen tegen mijn raam. Ga ik in dat weer straks naar Overijse!!!??? Uiteraard want na 10 dagen vasten heb ik grote honger! En bovendien ging het ’s morgens droog zijn.

Net voor openingstijd kwam ik aan; en ik was niet de eerste; ik zag al lange rijen auto’s staan; het moet hier wel echt lekker zijn! Maar de prijs was er ook naar; 7€ (9€ voor mij omdat ik mijn kortingskaart niet mee had)

Het voorgerecht was direct een topper; een glibberig zalfje geserveerd in een bedding. En het was best wel pittig, had bij momenten misschien zelfs iets te pikant geweest voor Steven.

Vervolgens was er een mooie lap wild vlees uit het Zoniën woud. De helft was beetje flets van smaak maar zo zacht als een mes als door de boter glijdt; ander helft had meer karakter en was iets taaier; met nu en dan een zenuw die niet te verorberen was; tja dat hebt ge met wild dat pas de afgelopen nacht geschoten is; enkele dagen rijping gingen het iets malser en nog smakelijker maken. Maar opnieuw een voltreffer, ge eet immers niet iedere dag wild.

Vervolgens was er nog een gevarieerd dessertbuffet. Na de crumble waagde is me aan de chocomousse. Maar die viel toch een beetje tegen; hij was zo dik dat je hem amper binnen kreeg; je kon er een muur mee metsen. En het lag niet aan mijn er was amper iemand die hem binnen kreeg.

Na de chocomousse heb ik nog een extraatje besteld maar toen er een bord met een berg profiterollekes werd aangebracht heb ik toch maar vriendelijk geweigerd en de rekening gevraagd; ik was al voldaan van de 3 gangen en bovendien was de airco koude natte lucht beginnen blazen. Tussen de gangen door kon je ook nog aanschuiven aan een mager buffet waarvan ik enkel de kaneelkoekjes en het gearomatiseerd water geproefd heb

Voor ik wegging heb ik nog gebruik gemaakt van het bidet, er stonden echter 50 wachtenden en de airco blies nog steeds barkoude lucht wat het wachten een beproeving maakte. Maar de bidet was onmisbaar na zo’n copieuze maaltijd (vooral de chocomousse)!

Prijs viel uiteindelijk nog mee; ik kreeg bij vertrek 2€ terug omdat ik mijn bord leeggegeten had.

Vervolgens mijn vuile bavette uitgedaan en in de regen terug naar huis gereden.

Het was een aanrader maar enkel voor iemand met grote honger en een sterke maag 😉

image

Of vrij vertaald, en ook volgens Steve (die deze tocht dus alleen reed):

In het begin waren er veel stukken zoals op het einde van de Fortuinberg: een bedding met soms kasseien, soms onverhard, soms bergop, soms bergaf en altijd een laagje modder.

Vaak reed je door een uitgesleten groeve waardoor je goed moest opletten om recht te blijven. Ik vond die techniciteit de max; constant op uw hoede moeten zijn om te corrigeren en recht te blijven. Soms even met de billen dicht. Het was direct fysiek zwaar; door glibberige ondergrond en veel niveauverschil moest je vaak in het rood. Na het eerste stuk had ik amper 14.5 gemiddeld!

Na een karige bevoorrading was er een heel lang stuk Zoniënwoud. Daar had je 2 types paden: de brede half verharde glooiende goed bollende paden en anderzijds de modderige single tracks met veel wasbordachtige stukken. Technisch gezien viel het mee; je moest enkel opletten als er bleke grond was. Dat was de glibberige leemgrond die aan de oppervlakte kwam.

Na een 2e bevoorrading begon het licht te regenen maar niet dat het hinderde. Ondertussen zaten we samen met de korte afstanden. Nu kwamen er een paar baggerstroken die enorm slecht lagen. Door het vele volk moest je nu soms inhouden, maar geen Middelkerke toestanden. En dan kwam een afschuwelijk stuk; zo goed als vlak maar na een tijdje kon je niet meer rijden; banden en fiets hingen vol ‘chocomousse’.

Na die strook met stokje een half kg aarde verwijderd. Ondertussen was het beste er af. Door de regen twijfelde ik ook sterk om 65km te doen. Uiteindelijk toch begonnen maar na een korte 15% helling voelde ik dat het op was en ben ik teruggekeerd naar de 55km. Na het Zoniënwoud was er minder beschutting, vooral de laatste 2 km was er een strakke tegenwind en een striemende motregen.

Vroeg starten was een must; in het begin reed je nog door plassen maar 1000 fietsers later was dit ongetwijfeld pure blubber. Het was een combi van genieten en afzien, de lastigste vtt tocht van het jaar. Zonder die regenvlaag de nacht voordien was het waarschijnlijk nog leuker geweest

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s